Posts

Feedback

Vanuit onderwijskundig perspectief is feedback onlosmakelijk onderdeel van een leerproces, wat uiteindelijk leidt tot zelfregulering. Feedback op de taak geeft inzicht op de aanpak en het verloop van uitgevoerde taken en resulteert ook in zogenaamde feed forward: hoe kan je in het vervolg iets het beste aanpakken. Een andere benadering is het belonen van goed gedrag en het bestraffen van slecht gedrag. de zg geconditioneerde reflex. Vinna geeft een terugkoppeling op mijn sollicitatie activiteiten. Die terugkoppeling is een ander woord voor feedback. Bij Vinna gaat het er echter alleen om aandacht voor dingen die volgens hun regels niet goed gaan. En daar is ie weer: het hete hangijzer van de sollicitaties naar ongeschoold werk. De feedback van Vinna is dus altijd negatief; deze waakhond wordt immers betaald voor het opsporen van ‘malverstaties’. Nou verwacht ik helemaal niet van Vinna een aai over de bol en een compliment dat ik toch zo goed bezig ben om mijn eigen re-integratie gestal…

Fooi

Laatst solliciteerde ik naar de functie van vestigingsmanager van Maltha studiecoaching. Aangezien het basisonderwijs en het voorgezet onderwijs (en daar zijn de meningen erg over verdeeld) allerlei steken laten vallen in het proces van kennisoverdracht, nemen commerciële huiswerkbegeleidings- en bijlesinstituten zoals Maltha hun kans waar op deze groeimarkt. Er valt veel geld te verdienen aan ouders die bijvoorbeeld hun hoogbegaafde kinderen graag naar het gymnasium zien gaan en er alles voor over hebben om ze daarvoor klaar te stomen, ook al is hun Jantje een typisch havo kind. Maargoed, het is werkgelegenheid, nietwaar. Ik heb al vaker vacatures van Maltha voorbij zien komen. Zij roepen dan onderwijskundigen en pedagogen op om bij hun te komen werken als bijlesgever. Ja, ambitie hebben ze wel en ze gaan écht voor kwaliteit! Enfin, ik dacht why not, vestigingsmanager voor deze commerciële partij, het is ook voor een goed doel. Het uitdagende takenpakket van deze functie bestaat volg…

Koffiebeleving

Alweer een tijdje geleden solliciteerde ik naar de functie van barista bij Dunkin’ donuts. De vacaturetekst van Dunkin’ Donuts leek zo te zijn overgenomen uit een assessmentformulier voor stages of iets dergelijks. Tamelijk hoogdravend én in slecht Nederlands opgesteld, naar Amerikaans voorbeeld waarschijnlijk. Het leek me een leuk idee om Dunkin’ middels mijn brief te confronteren met hun eigen gezwollen taal, dus ik herhaalde letterlijk wat er in hun tekst stond (hieronder in cursief weergegeven) om hen een spiegel voor te houden. Dat zal ongetwijfeld niet bij hen zijn binnengekomen, maar ik kan het ‘juffen’ nou eenmaal niet laten. "Beste Dunkin Omdat ik constant op zoek ben maar kansen om mezelf te verbeteren, grijp ik graag met beide handen de gelegenheid aan om in jullie kennisgedreven omgeving te komen werken. Al doende zal ik snel kunnen beschikken over kennis van jullie kernproducten en –processen, om zo resultaten te kunnen boeken. (bij kernprocessen en producten in een ken…

Eerlijk aanprijzen

Het is wellicht een wat ouderwetse eigenschap; eerlijkheid. Als ik bezig ben met het opstellen van een sollicitatiebrief raak ik weleens in gewetensnood. In hoeverre moet ik eerlijk zijn over mijn ervaring en kwaliteiten? En ook niet onbelangrijk: hoe prijs ik mijzelf aan? Met dat aanprijzen heb ik geen enkele moeite als het om banen gaat op mijn ‘niveau’, maar het wordt lastiger als ik op laaggeschoold of ongeschoold werk solliciteer. Er is vaak sprake van functies waarin ik geen enkele ervaring heb, of alleen nog uit de tijd dat ik studeerde en losvaste uitzendbaantjes had, diep in de vorige eeuw. Soms fantaseer ik er gewoon maar lekker op los. Zo schreef ik bijvoorbeeld: ‘De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik geen recente ervaring heb met office management pur sang en ik niet beschik over een mbo diploma in die richting. In een ver verleden ben ik directiesecretaresse geweest van een auto importeur. Daar heb ik goed leren koffie rondbrengen, enveloppen dichtplakken en brieven…

Flyerwoman

Dagelijks worden mij via de mail allerlei vacatures voorgeschoteld. Eén van de ‘feeds’ waarop ik geabonneerd ben, is van ‘Culturele Vacatures’. Als ik dan toch op laaggeschoolde functies als medewerker verhuur en administratieve kracht solliciteer, dan wil ik liever werken in een culturele organisatie dan in een commerciële. In januari zag ik de vacature voor verspreider van Flyerman staan. Een Flyerman scheurt in een hip elektrisch karretje door de stad om in bioscopen, cafés, theaters en andere cultureel-maatschappelijke instellingen wekelijks verse posters op te hangen en frisse flyers neer te leggen. Daarmee wordt dan het aanbod van weer andere cultureel- en maatschappelijk ingestelde organisaties gepromoot. Promoten van cultuur in de breedste zin onderschrijf ik van harte, dus dat meldde ik in mijn sollicitatie. Ik zag mij daarbij ook al rondscheuren in zo’n karretje, gezellig ouwenelen met de diverse uitbaters, ondertussen flyers en posters vervangend. Toch viel ik zowat van mi…

Getalletjes

Omdat ik nu drie jaar in de ww zit, en aan het einde van het jaar traditiegetrouw allerlei ‘lijstjes’ het daglicht zien, leek me het wel een goed idee om een lijstje te maken van mijn sollicitatieactiviteiten over 2017 en dat te sturen naar de CVB voorzitter van Inholland, Jet de Ranitz. Inholland betaalt mijn ww en straks mijn verlengde ww, dus ze mag best weten wat ik zoal uitgespookt heb om weer aan de bak te komen. Mijn verplichting (waar ik helemaal geen moeite mee heb) is om minimaal 4x per maand te solliciteren, of een andere op werk gerichte activiteit te ontplooien. Waarvan minimaal één keer op ongeschoold niveau. Dat zijn dan minimaal 44 sollicitaties per jaar. De getalletjes die ik in mijn overzicht mailde waren 77, 40, 3, 2, 2.  Dit was respectievelijk voor 77 sollicitaties, zo'n 40% meer dan minimaal vereist, 3x Vinna’s conclusie dat ik niet voldaan heb aan mijn sollicitatieverplichting, waarvan 2x expliciet is aangegeven dat dit een reden was voor en melding verwijtb…

Vintage

Na drie jaar en twee maanden komt er binnenkort een einde aan mijn ww periode. Aangezien ik 36 jaar in het onderwijs heb gewerkt, kan ik straks een beroep doen op de bovenwettelijke ww uitkering. Vroeger heette dat wachtgeld. Ik realiseer me dat ik in een riante situatie zit, want ik kom immers niet in de bijstand. Er moet er wel bij gezegd dat ik, wat in vele bedrijfstakken gebruikelijk is bij een gedwongen ontslag, geen ontslagvergoeding, gouden handdruk of iets dergelijks heb mogen toucheren. In 'ruil' daarvoor krijg ik dus een verlengde ww, die betaald wordt door mijn ex werkgever. Ondertussen solliciteer ik nog steeds gemiddeld 7 keer per maand.  In de media wordt juichend geschreven over het positieve economische klimaat en het overweldigend aanbod aan banen als gevolg daarvan. Ik ben blij dat er voor velen kennelijk weer perspectief is! Via mijn mail stromen dagelijks verse vacatures binnen; een ware tsunami aan banen! Ook op linkedin zie ik vaak berichten van mijn 500 k…